X
تبلیغات
رایتل
بـخـت خـواب آلـود مـن

ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت،،،،،انقدر بابخت خواب آلود من لالا چرا؟؟؟




با خوبی ها و بدی ها

هر آنچه که بود

برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد

برگ دیگری از درخت زمان بر زمین افتاد

سالی دیگر گذشت...

روزهایتان بهاری و بهارتان جاودانه باد...



یکسال دیگه هم گذشت .چه خوب و چه بد.

خداکنه که امسال خوب بگذره.

سال نو مبارک

سمیرا و من چیدیم سفره رو


[ دوشنبه 30 اسفند 1395 ] [ 14:48 ] [ خاتون ] نظرات (13)

بهار چه زود از راه رسید.  داره میاد.صدای پاش انقدر ضعیف به گوش میرسه که به زور قابل شنیدنه.شاید خودشم فهمیده اینجا دیگه هیچکسی منتظرش نیس.

خودشم از اومدن های بیهوده خسته شده بی شک.

بهار داره میاد اما حال و هواش نیست...بوی بها ر نیست....نشاط بهارنیس... نه اینکه امسال نباشه چندین ساله که نیست.فقط از بهار اسمش هست و هوای مضخرفش. 

انقدر درد زیاد شد،انقدر تنهایی زیاد شد،انقدر مشکل زیاد شد که فصلها رو گم کردیم. 

فصل که هیچی گاهی شب و روزمونم گم کردیم.گم شدیم تو پوچی تو گرفتاری تو نفس نفس زدن های مداوم از دردهای زندگی که  اومدن بهار یادمون رفت.زمستون رو احساس نکردیم و پاییزم با هزارتا رنگ قشنگش تموم شد.

به چه امیدی زنده ایم؟مگه چقدر طاقت داریم؟؟؟یه مشت گلی که آفریده شدچقدر طاقت باید بیاره در برابر اینهمه مشکلات.

این دنیا ما تو کوره بودیم آتیش دیدیم بلا دیدیم مصیبت دیدیم.از یه مشت گل بیشتر از این چی برمیاد؟؟؟

سخت شد... .

لعنت به این زندگی خیلی سخت شد.هر روز بدتر از دیروز و هر سال بدتر از پارسال.چه امیدی باید باشه برای سال جدید؟؟؟کی میره استقبال بهار؟؟؟استقبال کننده هات کین بهار؟؟؟طفلکی بهار....

باید جایی بیاد که هیچکسی منتظرش نیست جز بچه ها.

اینجا هیچ کدوم از آدم بزرگا از اومدنت خوشحال نیستن چون یه سال از اومدنت گذشت و اون حول حالنا تو زندگیامون به وجود نیومد.چون یه سال به سالهای زندگی کردنمون گذشت و جز پیری و دلمردگی و چند تار موی سفید توی موهامون چیزی حاصل نشد.

بهار یاد آوره اینه که یه سال دیگه هم گذشت...یه سالم گذشت و همه چی بدتر شد و بهتر نشد که نشد که .. نشد.نه نشد و نخواهد شد انگاری.

هیچکسی دلش برای برگای سبزت تنگ نشده بهار.بهت برنخوره بهار اینجا همه منتظر پاییزن .چون حال و هوای دلامون پاییزیه و نشاط سرسبزی تو از وجودمون رخت بسته.

بیشتر برای ما پاییز قابل درک شدنه تا بهار.

بهار بیچاره...خودتم مثل سابق حال و هوای اون موقع ها رو نداری.پات نمیاد و دلت هم ، که داری اینجوری نرم نرمک و به زور حال و هواتو میچپونی تو وجودمون.

هیچی زورکیش قشنگ نیست بهار حتی تحمل سختی....حتی خوشبختی...

اومده بودم خوب خوب بنویسم که تلخ شد.چیز خوبی تو سرم نیست فعلا.همه جا تاریکه تاریکه.

هنوزم این شعررو دوس دارم و باهاش همزاد پنداری میکنم.

یامقلب

در دلم یه غم زیباست خودت میدانی

یامدبر

شبم از"عشق"چه تنهاست خودت میدانی...

 یامحول

حالم از"رخساره"پیداست..

خودت میدانی..

دریاب دلم را،شبم را، رخم را 

،خودت میدانی!

روزای آخر سالی خوبی داشته باشین انشاالله.



[ شنبه 28 اسفند 1395 ] [ 21:13 ] [ خاتون ] نظرات (7)

یادش بخیر پارسال که اومدم و خنده کنان به شما ،چایی خوردم و هی لبخند پشت لبخند زدیدم که چی؟؟؟که شما دارید خونه تکونی میکنید و ما بدلیل اسباب کشی خونه تکونی نداریم.

هعیییییی چه روزگار شیرینی بود.

گرفتین دیگه الان موضوع رو.بعله امسال خونه تکونی داریم و از چای و لبخند خبری نیست و هیییییچ جوره نمیشه از زیر کار در رفت.

دو دقیقه صدام درنمیاد پیگیر من میشن.خووووووب آمار همه چی تو دستشونه.

باری به هرجهت من العان که نشسته کردم و پاهام داره ذق زوق ذوق میکنه با دستهای ناتوان و چشمانی اشکبار از بوی وایتکس (انقدرم خوابم میاااااد کهههه)برای شما پست میگذارم و صدای کارتون آنشرلی هم به گوش میرسه و از تعطیل کردن کار خبری نیست.

اولین روز خونه تکونیه و من خسته خسته میشوم.فرداها را چه کنم یا رب.باری به هرجهت التماس دعا برای خونه تکونی

هر وقت پاهاتونو دراز کردین و چایی خوردین با کاکائو به یاد من باشین

هر وقت دراز کشیدید و از بیکاری به درو دیوار زل زدید یاد من خسته باشید







   

تولد تکرار امیدواری خداوندی است ، یاداوری این تکرار بر شما گرامی باد آقا مجتبی عزیز

یادم بوداااااا تولدتون رو منتهی گیر بودم اینور واسه خونه تکونی الان خودمو رهانیدم و رسوندم اینجا تا تبریک بگم بهتون.

تولدتووووووون خیلی خیلییییی خیلییییییییی مبارک باشه پسر زمستونی


[ جمعه 13 اسفند 1395 ] [ 15:43 ] [ خاتون ] نظرات (24)

سلام بر دوستان

خوبید؟؟؟خوشید؟؟؟

من حالم از اون بابت خوب خوب شده هاااا.میگن هر زهری که منو نکشه قویترم میکنه و منم خووووووب قوی شدم و حتی در کمال ناباوری فراموشش کردم.فقط گاهی از خاطرم عبور میکنه.


این مدت واقعا دستم به نوشتن نمیرفت.نمیدونم چرا احساس میکنم که بیشتر دوس دارم تو دفتر بنویسم.شاید چون از فشار که به خودکار میارم یه ذره حالم خوب میشه.


باری به هر جهت این پستو گذاشتم تا از همه تون تشکر بنمایم و از دو نفر بیشتر.یکی آقا مجتبی عزیز که تو این مدت خیلی بهم کمک کرد و یکی فروغ جوووون.

با این که گفته بودی اگه دوست دارم پیامتو تاییدش نکنم علاوه بر اینکه تاییدش کردم عکسشم گذاشتم اینجا.

چون یادمه تو یه پستی گفته بودم که از چیزی خوشم بیاد میزارمش اینجا که هر بار میبینم حالمو خوب کنه.

اگه هم شما آقو مجتبی و فروغ ناراحتید از گذاشتن پیامتون اینجا بهم بگید و منم با احترام به نظراتتون میگم زررررررشک

وب خودمه دوس دارم اصلا هر چی دلم بخواد رو بزارم.

شوخی کردم.اگه دوست ندارید بگید حذفش کنم.


تو اون پست گفتم به طور واضح که فرد مورد نظرم یه آدم واقعی تو واقعیت زندگی منه.چند نفرتون این پست رو به خودتون گرفتید و دونفرتونم پیام خداحافظی گذاشتید

دقتی که تو خوندن پست هام دارید منو کشته اصن.


دیگه اینکه از اون پستم چه برداشت هایی کردید اهمیت نداره برام.نه اینکه برام مهم نباشیدنه .برای اینکه من به طور واضح گفتم که دارم برای یه دوست واقعی مینویسم و این نشون میده که مطلب رو با دقت نمیخونید .منم که اصلا و ابدا حوصله توجیه ندارم.

آقا جان اصلا برررررداشت آزاد

والا بخدا.تموم زندگیم شده رفع سوء تفاهم از این و اون.من انقدری رک هستم که کسی ناراحتم کنه بش میگم رودروایسی هم ندارم.

اینجام وبلاگ منه و من آزادم هر چی که دلم میخواد بنویسم.از هرچی و از هر کی.مطلقا اجازه نخواهم داد که این آزادگی در خونه م از من گرفته بشه.

بعله.




وپیام پر از عشق فروغ زشتو جااان.



امروز 26 بهمنه.سه سال پیش نوشتم تولد یکسالگی دانیاله و حالا سه سال گذشته و امروز وارد چهار سالگی میشه.

تولد دانیال و آبجی بزرگه تو یه روز.

اصلا و ابدا به بهمن ماهی ها برنخوره ولی ابدا دوست نداشتم دانیال هم بهمنی بشه.ما دل خوشی از بهمنیها نداریم خانوادگی



آهان روز ولنتاین هم به دوستداران آنروز خخخخخخ تبریک عرض میکنم.

چه برف خوشگلی دیروز میبارید.تا باشد از این خوشگلا که ببارد بر ما

شب و روزتون خوششششششش



+++ این زشتو خوشگل عمه س.قبلنم گفته بودم حس خوبیه ببینی یه بچه انقدر میتونه بهت شباهت داشته باشه.حتی دوس داشتن ماست و شیر و میوه و خالی خالی خوردن پنیرشم به من رفته.



اینم امروز گرفتم.روی دوش فاطمه نشسته بود و مثلا خوابیده بود.همچین بچه های سرخوشی داریم


[ سه‌شنبه 26 بهمن 1395 ] [ 16:36 ] [ خاتون ] نظرات (22)

چن وقت پیش سمیرا یه عکسی رو بهم نشون داد تو گوشیش و گفت نمیدونم چرا هر وقت اینو میبینم یاد تو می افتم.

یه نگاه به عکس انداختم و گفتم چرا؟؟؟گفت نمیدونم همش احساس میکنم این تویی که پشت پنجره وایسادی.

امروز که بارون میومد و من از پشت شیشه داشتم باریدن بارونو نگاه میکردم ،فهمیدم اون عکس چرا منو براش یاد آوری میکنه.

تو خونه سابق من بیشتر وقتایی که بارون و برف میبارید پشت پنجره بودم.

همیشه در حال دعا به انتظار برآورده شدنش...یه وقتایی آدما رومیدیدم و تو دلم براشون قصه میساختم.یه وقتایی دلم براشون میسوخت تو این هوای سرد.یه وقتایی میگفتم کاش من الان اونجا بودم.

از پشت پنجره، انتظار اومدن خیلیا رو کشیدم.

پررنگ ترینش زمونی بود که مامانم رو هربار میبردن دکتر و با حال نزارش نگاهش به من و سمیرا و جمله مواظب بچه هام باشید  ،دلمونو آشوب میکرد.  من دقیقه های زیادی که گاهی به ساعت هم منجر میشد ،پشت پنجره بیرونو دید میزدم تا برگردند.

یه وقتایی منتظر بابام میشدم از سر کار بیاد و خبر خوب بدم بهش.

یه وقتایی منتظر سمیرا بودم و میدیدمش اونور خیابون از ماشین پیاده شد و داره میاد این سمت.

خیلی قبلها منتظر آبجی بزرگه بودم که با بیتا از اونو خیابون دیده بشن .

من انتظار خیلیارو از پشت پنجره کشیدم...

یه وقتایی هم علیرغم میلم رفتنشون رو از پشت شیشه تماشا میکردم.

یه وقتایی هم که سیر نمیشدم از دیدن بارون و برف میرفتم صندلی و یه چایی میاوردم و میخوردم و باز گرم دیدن میشدم.

این سالهای اخیرم فقط وقتی بارون و برف میومد پشت پنجره وایمیستادم و بیرونو نگاه میکردم.برای هر قطره ای که نظرمو جلب میکرد داستان میبافتم.نمیدونم چرا بارون غممو زیاد تر میکرد.اکثر مواقع که شیشه رو بخار میگرفت مینوشتم.

بیشترین چیزی که روی شیشه بخار گرفته مینوشتم این بود.


روی آن شیشه تبدار تو را ” ها ” کردم
اسم زیبای تو را با نفسم جا کردم
شیشه بدجور دلش ابری و بارانی شد
شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم

و گاهی هم به یاد دوستانم مینوشتم،
هیچ بارانی رد پای تو را از خاطرم نخواهد شست.
انقدر مینوشتم که کل بخارها اب میشد.

خیلی وقتا هم همینجوری ذهنم درگیر میشد مثل همه ما که درگیریم.

خیلیییییییی وقتا هم وقتی برف میومد دعا میکردم انقدررررر بباره که مدرسه ها تعطیل بشه.کاش آرزوهامون همونقدر ساده بود که خدا زود برآورده میکرد.

دیگه خیلی وقته نگاه به آسمون نمیکنم.خیلی وقته دعا نمیکنم.خیلی وقته شعر نمینویسم .
دیگه مثل سالها پیش ساعتها بارونو نگاه نمیکنم.گاهی سرک میکشم و مثل قبل از دیدنشون لبخند نمیزنم.
+++ دلم حسابی برای خونه قدیمیمون و اون پنجره اش تنگ شده.وایسم از تو خونه منظره بیرونو نگاه کنم و یه وقتایی برم تو ایوونو و زیر بارن خیس خیس بشم.
تنگه دلم واسه روزایی که انتظار میکشیدم برای دیدن خیلیا.
انسان موجود عجیب غریبیه.خیلی عجیب و خیلی غریب.
حالا فهمیدم چرا سمیرا با دیدن اون عکس غمگین یاد من می افته .چون من تو ذهنش همیشه  در حالیکه پشت پنجره ایستادمو یادش میاد.
+++ممنونم از همتون که بهم سر میزنید.
دوستون دارم مخصوصا اون فروغ بیشور روووووو.


+++اون عکس به طور عجیب و غریبی از گوشی حذف شده.عوضش یه عکس دیگه میزارم که شبیه اونه.منتهی چون الان با گوشی دارم پست میزارم نمیتونم تنظیمش کنم.

[ جمعه 8 بهمن 1395 ] [ 20:59 ] [ خاتون ]


فکر نمیکردم بازم بخوام از دست دوست ضربه بخورم که خوردم.


فکر نمیکردم درمورد کسی اشتباه بکنم، که کردم...


فکر نمیکردم که هر قدر خوب درمورد کسی فکر کنم،بازم و طبق معمول برعکسش از آب در میاد...


شد...همه اینا شد.


انگار هر چی آدما بزرگتر میشن دردا و غصه هاشونم بزرگتر میشه.


مثلا من دیگه نباید از این موضوع ناراحت میشدم و ناراحت که شدم هیچ...دلم بدجور شکست


فهمیدم که من هرگززززززز در دنیای واقعی و مجازی دوست واقعا واقعی نخواهم داشت.امروز دیگه یقین پیدا کردم که تو پیشونی من خبری از یه دوست خوب نخواهد بود.


خب نباشه. دیگه مهم نیست.اصلا دوست میخوام چیکار.


همش درد و غصه  داره دوست،همش حال خراب داره دوست و انتظار معجزه داره ازت دوست، همش غمگین دوست، همش پر توقعه دوست.


حال خرابش مال ماست حال خوبش با دیگرون.

اینبار بد پشتم خم شد...خیلی حالم بد شد


چقدر باید زمین بخورم؟؟؟میترسم آخرش نتونم بلند شم و زمینگیر بشم از این زمین خوردنای مداوم...


تقصیر منه میدونم.حماقتای من تمومی نداره.هر کاری میکنم سخت دل باشم بازم خر میشم و دلم میسوزه.

امروز اینو نوشتم که یادم نره.یادم نره از امروز میخوام چه کنم.


باهار تو از دوست مجازیت ضربه خوردی ،هر چن که منم بارها خوردم .بارها و بارها از این مجازی ها که فکرشم نمیکردم


حتی که انقدر بدجنس و ناتو از آب دربیان،خوردم.ولی اینبار من از واقعیش خوردم.بد هم خوردم بد...خیلی بد..


نباید دلم میشکست و خون میشد هااا ولی...شکست و خون شد.


داغون شد دلم.نابود شد دلم..درد دوست واقعی بیشتره باهار.


هعیییییییییی روزگار.


در حال حاضر یعنی همین الان دوس دارم این وب رو بزنم حذف کنم.نه  به خاطر این شکستم الان حس میکنم که نوشتنم

دیگه نمیاد.


چه کنم؟؟؟ خب شایدم همین روزا اینکارو کنم و حذف و تمام... و شایدم نه.


خب من تا برم این کمر رو دوباره راست کنم و بشم خاتون شکست خورده تر از قبل،شمام برید دنبال کارتون، و بارتون، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد تا زمونی که با کمر راست تر بنویسم.

 هرگز کسایی که منو ناراحت کردن چه مجازی و چه واقعی نمیبخشم ...هرگـــــــــــــــــــــــز!!!!


خسته ام مثل جوانی که پس از سربازی 

بشنود دوستش از نامزدش دل برده 

مثل یک افسر تحقیق شرافتمندی 

که به پرونده جرم پسرش برخورده


 

خسته ام مثل پسربچه که در جای شلوغ 

بین دعوای پدرمادرِ خود گم شده است 

خسته مثل زن راضی شده به مهرِ طلاق 

که پر از چشمِ بد و تهمتِ مردم شده است

 

 

خسته مثل پدری که پسر معتادش 

غرق در درد خماری شده فریاد زده 

مثل یک پیرزنی که شده سربار عروس 

پسرش ، پیشِ زنش ، بر سرِ او داده زده ...


 

خسته ام مثل زنی حامله که ماه نهم 

دکترش گفته به دردِ سرطان مشکوک است 

مثلِ مردی که قسم خورده خیانت نکند 

زنش اما به قسم خوردنِ آن مشکوک است 

 

خسته مثل پدری گوشه آسایشگاه 

که کسی غیر پرستار سراغش نرود 

خسته ام بیشتر از پیرزنی تنها که 

عـــــید باشد ... نوه اش سمت اتاقش نرود !


 

خسته ام ! کاش کسی حال مرا می فهمید ... 

غیر از این بغض که در راهِ گلو سد شده است 

شدم ام مثل مریضی که پس از قطع امید 

در پی معجزه ای ... راهی مشهد شده است ... 

 



[ پنج‌شنبه 9 دی 1395 ] [ 20:43 ] [ خاتون ] نظرات (46)




امشب، میوه ی سربسته ی حرفهایمان را روبه روی هم می گذاریم....

تا طعم شیرین دوستی را به کام زمستانی روزگار بچشانیم...



بازم مثل همیشه دیر شد پست گذاشتنم

شب یلداتون مبارک باشه

فکر نمیکنم که لازم باشه که برای هزارمین بار تکرار کنم که عاشق همچی مراسمایی هستم که داریم و طبق سنت هامون چه با کاستی اجرا باشه ولی در هر حال هست،می بالم.

امشب فال حافظ یادتون نره.

خوب باشید حتی اگه اندازه ی کوه تو دلتون غصه دارید.یه شب هزار شب نمیشه


[ سه‌شنبه 30 آذر 1395 ] [ 18:42 ] [ خاتون ] نظرات (18)

رسیدیم دوباره به آنتراک من.

این دومین آنتراکیه که مینویسم و مثل سری پیش میگم هر کی خواست میتونه نخونه.


+++این چن روز تعطیلاتو رفتیم شهرستون.دیگه مثل سابق دهاتمونو دوس ندارم.دیگه نمیتونم مثل سابق سختیایی رو که تحمل میکردم ،تحمل کنم.شاید اگه مثل سابق فقط خودمو مامانم بودیم اوضاع فرق میکرد.انقدرم بارون بارید همه جا رو گلی کرد.

هربار رفتم بیرون و اومدم خونه گفتم قسسسسسم میخورم آخرین باریه که میام اینجا.دیگهههههه نمیام.


+++تو این دو روزی که اونجا بودیم خاله ام دعوتمون کرد و بگید چی گذاشته بود؟؟؟آبگوووووووووشت تند تندم میپرسید میدونم آبگوشت دوست نداری هاااا اما این گوشت تازه اس امروز سر بریدیم.اونشب خاله مو خیلیییییییییی خندوندم.


+++نوشته بودم مریضی خفنی گرفتم چند پست قبل،تو معده ام تیکه مونده بود.هر کی ترک باشه میفهمه من چی میگم .مثل ترانه جوووون و بهار جوووون (معده ام ده تیکه قالمیشدی.مامانیم اوتوردی)بریم کلهم حالشو ببریم که اصطلاحاتی داریم که خودمون میفهمیم معنیشو


+++قدیمیا یادتونه گفتم میخوام بدم از روی یه پلاک نقره بدن طلاشو بسازن؟؟؟دادم ساختن.الان عکسشو نمیزارم .ولی هروقت گذاشتم نظرتونو بگید.از نظر خیلیا زیادم زیبا نیست اما اونسری هم گفتم از نظر خودم خیلی زیباسسسسست.


+++من خیلی زود به زود سرمامیخورم.قبلا اینجوری نبودم هاااا.فکر میکنم به خاطر این رژیم هاست که بدنم ضعیف شده و تند تندمریض میشم.شماتصور کنید من به فاصله 10 سانتیمتر از بخاری میخوابم که سرمانخورم.


+++خیلیاااآا براشون سوال هست که چرا بخت خواب آلود من؟؟؟همه فکر میکنن مثلا من اینو گذاشتم که حس درونیمو بگم و همیشه برام آرزم میکنن که انشاالله بختم بیدار باشه.من با اینکه تک تک تو پیامها نوشتم بازم میگم که این وبلاگم چند تا اسم داشت تا اینکه یکی از شعرهای استاد شهریار،شاعر محبوبم رو سمیرا داشت میخوند و من به محض شنیدن اسم بخت خواب آلود من ،به دلم نشست و گذاشتمش اسم وبلاگم.و این منظورش این نیست که بختم خوابه.


+++من عاااااااشق نارنگی هستم.اصن فکر میکنم خدا اول منو آفرید و بعد گوجه سبز رو به خاطر من آفرید.بعدش نااااااارنگی روووو.

ووووووی خیلی خوشمزه س.مخصوصا وقتی رسیده رسیده میشه و رنگ پوستشون نارنجیه هاااا اون موقع لذت میبرم میخورمشون.دیده شده 10-20 تا میزارم بشقاب و میارم با چه ملچ مولوچی هم میخورررررررم و لذت میبرم.


+++دوتا کتاب گرفتم .اصن حسم نمیاد بخونمشون.دلمم نمیاد برم پسشون بدم.یکیشون هزار و خرده ای صفحه س یکیش 800 و خرده ای.


+++پاییز امسال مثل پاییز پارسال نشد.چند روز پیشم باز کرسی گذاشتیم.


+++دوباره باس برم فرم عینک بخرم برم ببینم چقدر کور شدم از 8ماه پیش تا الان.


+++قدیمیا میدونن من از کتلت بدم میاد هیچیخواستم بگم هنوزم بدم میاد خخخخ


+++عاشششششششق قرمه سبزی هستم.

+++به دانیال میگم منو دوس داری یا لیلارو میگه هیج کدومتونو


+++پریروزا تو کوچمون آآآیییی دوچرخه سواری کردم هاااااا.قبلنا هم دوچرخه سواری بی حاشیه بود الان  دنده ای شده.


+++بعد از دوسال فکر کنم نشستم دارم ادامه شاهگوش رو میبینم.دقیق تا قسمت 19 رو  یه هفته ای دیدیم بعدش دیگه ندیدیم تا دیروز.دارم قسمتای پایانیش رو میبینم.


+++من از بچه چه دختر و چه پسر چه یه ماهه و چه سه ساله و ..  بیزارم .متنفرم ینی.حالم بهم میخوره از بچه.و از اونجایی که از هرچی بدت بیاد سرت میاد هرجاهم میرم بچه هست.توسینما میرم تو اتوبوسم تو تاکسی تو مهمونی همه جاااااا بچه هست.هیچ جا آسایش ندارم.حتی کتابخونه هم که میرم بچه هست .اوووووف


+++نظر کارشناسانه منو بخوایید چیزی که تو این دنیا زیاده ماشینه و بچه.اووووف دنیا رو برداشتن ینی


+++از حیوانی چون شتر بیزارم ولی توصیه میکنم از این کمربندهایی که میگن پوست شتره و همه جا تقریبا هست حتما بخرید و به کمرتون ببندید.چه تو زمستون و چه تابستون.اول به خانوما توصیه میکنم .گرم کننده س.بعدش آقایونم میتونن استفاده کنن.مرد و زن نداره.


+++فرصت خوبیه برای روزه گرفتن هاااا.بعد از آذر  روزها بلند میشه پس بجنبید.


+++چه زود پاییز داره تموم میشه....


+++دوست خوبم نمیدونم باید پیامتو تایید میکردم یا نه.با اسم خودمم برام پیام گذاشتی.یکم شوکه شدم اسممو دیدم.بازم ازت ممنونم که برای من پست گذاشتی.ممنونم  بابت نگارش تک تک حرفات که برام نوشتی.

یادم رفت بهت بگم که ،اگه نسبت به خودم بی انصاف نباشم و دوستان هم بی انصافی نکنن و حرفای منو تایید کنن،باید بگم من خیلی کم پیش میاد که بخوام تلخ بنویسم.هرکسی یه جوری عصبانیتشو خالی میکنه منم این چن وقته خیلی حالم خوب نبود و در نتیجه با نوشتن خواستم خودمو آروم کنم.بعدش دیدم تلخه و دوستانو ناراحت کرده حذفشون کردم.بازم ممنونم ازت


+++خوووووووب خودتونو بپوشونید سرما نخورید.


+++خب این عکس پلاکام.تو جشن تولم فکرکنم یعنی اگه دقت کرده باشین گوشواره هاش افتاده.اون بالایی نقره اشه که بهم نمیساخت و زخم و زیلیم میکرد.اونوریه هم که دادم ساختنش.



[ یکشنبه 14 آذر 1395 ] [ 22:10 ] [ خاتون ] نظرات (32)

میگه فلانی رو یادت میاد؟میگن جدیدا خیلی افسرده شده و هیچی حالشو خوب نمیکنه.

هیچی نمیگم.

اون یکی میگه فلانی همکلاسیمون طلاق گرفته خبر داشتید؟

هیچی نمیگم ولی خبر داشتم یعنی اولین نفر به من گفت.

سومین نفر میگه:برادر فلانی معتاد شده

هیچی نمیگم.


تعجب میکنن.خاتون پرحرف، کم حرف شده .انتظار دارن چیزی بگم بالاخره بعد مدتها نگاه به من و سکوت مرموز میگم خب به من چه؟؟؟من گفتم بره معتاد شه؟؟؟من گفتم بی فکر کاری رو انجام بده و افسرده بشه؟؟؟من گفتم طلاق بگیره؟؟؟نمیخواید باور کنین این خاتون دیگه خاتون سابق نمیشه؟؟؟

باورشون نمیشه اینهمه بی تفاوتی منو.


از وقتی یادمه از 15-16 سالگی شدم یه پا مشاور برای خودم.نمیدونم اونوقتا اون حرفا رو از کجام درمیاوردم میگفتم ولی انقدر اثر بخش بود که خیلی ها رو از یه ذهن بیمار یه راه اشتباه یه تصمیم غلط نجات دادم.


یادم میاد تو بحرانی ترین لحظات کنارشون بودم .کنار اونایی که به خواهر خودشون اعتماد نداشتن و من شدم همه کارشون.نه اینکه من بخوام نه!!! اونا خواستن و این اعتماد رو خودشون بهم کردن .


یادم میاد یه روزی  سوسن بهم گفت خاتون تو وخواهرت بهترین مشاورایی هستین که من تو زندگیم دیدم.پراز حس خوب بود که از خونمون رفت.پر از انگیزه بود که از خونمون رفت.


از این حرفا زیاد شنیدم.انقدر باورم شده بود خودمو که دوس داشتم روانشناس بشم.منتهی نشد.

راسش خیلی وقتا خیلیها رو دیدم و روزها و شاید ماه ها رو مخشون پیاده روی کردم تا نزاشتم بیراهه برن .نزاشتم بی هدف سیر کنن.حتی یکیشون بهم گفت حرفات باعث شده امسال بخوام برای کنکور شرکت کنم.


شما دوستای مجازی من تو زندگی واقعی من نیستید که بدونید مشکلات واقعی من چیه و خب مسلما از شما انتظاری نمیشه داشت اما ادمای واقعیم و درست همونایی که حرف میزنم ازشون واقعین و مشکلات واقعی منو میدونن.


حالا که قراره همه چی یه طرفه باشه از طرف من،به راحتی میگم از این بعد هیچی برام اهمیت نداره.دیگه ساعتای زندگیمو اختصاص نمیدم به اینکه کلی انرژی مثبت و حرفای خوب و وقتمو صرف این و اون کنم.


ودیگه ابدا برام مهم نیست کدوم دوستم افسرده ست و دائم از این و اون پیغام برام میفرسته که دلش تنگ منه...ابدا مهم نیست برام که کدومشون داره طلاق میگیره...مهمم نیست که کدومشون بچه اش مریضه و کدومشون در به  در  دنبال شماره من میگرده.

وحتی سوسنم ( بچه های قدیم میشناسنش) برام مهم نیست که به هرکی میرسه از مهربونی من که نیستم میگه. 


حتی تو دوستای مجازی هم انقدر حرف زدم و نوشتم که فکر نمیکردم انقدر بی چشم و رو باشن که تو لحظات سختی که اینجا ثبت کردم باهام همدردی نکنن.(این برای زمونی بود که بلاگفا بودم)

دیگه مهم نیسسسسسسسست.شاید بگید دور از مسلمونی و این حرفاست ولی اشکال نداره از نظر من بگید.


کسی که تو شادیهاش یاد من نیست بیخووووووود میکنه که تو سختیاش اولین کسی که تو ذهنش میاد من هستم ،می افته.


زین پس خاتون ابدا غصه کسی را نخواهد خورد و دیگر ناراحت کسی نخواهد شد.


+++ نسبت به همه بی تفاوتم جز مامانم و بابام .غم اینارو نمیتونم نادیده بگیرم.ولاغیر


+++ دوتا پست غم انگیزم خیلی از شما رو ناراحت کرده.خودمم هر بار میبنم ناراحت میشم.پاکش میکنم بازم ممنون از اونایی که همدردی کردن باهام.


[ چهارشنبه 3 آذر 1395 ] [ 17:59 ] [ خاتون ] نظرات (27)

دیروز از صبح که بیدار شدم حالم باز به طرز عجیب و غریبی بد شده بود.انقدر بد که نمیتونستم چند دقیقه ای سرپا وایسم.

 یه کم دردم که آروم شد نزدیکیهای شب رفتیم خونه یکی از آشناها که مهمونم داشتن.


دردم شروع شد.انقدر این دردم زیاد شد که دیگه حتی برای ثانیه ای آروم نمیشد.صدتا قرص و شربت و چایی نبات بهم دادن اما دریغ از آروم شدن.


یه خانم مسنی بود که در اخر گفت دکتر بهم قرص داده که هر وقت دردم اروم نشه یه نصفه قرص میندازم.منم که از درد به خودم میپیچیدم و گر گر عرق میکردم گفتم تو رو خدا بده بخورم دارم میمیرم.با شک و دودلی و تردید نصفه قرصی بهم داد.بعد از 10 دقیقه حالم بهترشد.اما باز درد اومد سراغم.


حاضر بودم نصف قرص رو هم بخورم تا باز 10 دقیقه آروم بشم.آخه از صبحش یه ریز در حال درد کشیدن بودم و اون ده دقیقه غنیمت بود.گفتم تو رو خدا خانم بده نصف دیگه اشم بخورم.


خانمه نمیداد میگفت همونشم نباید میدادم.گفتم دارم میمیرم نمیبینی؟؟؟خب اون مسکن رو بده من .گفت بیشتر از این برات ضرر داره .گفتم شما بده باقیش با من.


خلاصه انقدر زجر کشیدم و حالم خراب شد که راضی شد نصف دیگه اشم بده.خوردم و یواش یواش دردم آروم شد و گفتم تا شروع نشده بریم خونمون.سریع بلند شدیم و اومدیم. بعد از زیارت عاشورا خوندن کنار بخاری دراز کشیدمو و یواش یواش احساس کردم چشام داره خواب میره و انگار تو ارتفاع هستم و صداها کمتر به گوسم میرسه.


داشتم خواب میرفتم که دیدم خیلی تشنه مه.بلند شدم که برم اب بخورم دیدم چشام دو دو میزنه و سرم حسابی داره گیج میره و هر آن عین اینایی که مست میکنن در حال افتادنم.یهو مامانم دستمو گرفت و نشوند زمین که نیافتم.خلاصه یه نیم ساعتی گذشت بدتر شد و بهتر نشدم.


زنگ زدن از طرف پرسیدن چه قرصی بهم داده که سرم گیج میره؟با هزار تا من و من گفته بود ترا مادون یا ترامادول نمیدونم درسش کدومه.یه قرصیه که فکر کنم مواد مخدر توش باشه .از اینایی که درد رو اروم میکنن.


هیچی دیگه الان من به نام خدا. خاتون 1 روز میشود که معتاد هستم.

عایا از این به بعد به ز باید بگویم ژ

خلاصه شروع کردن به اب قند دادن به من چون فشار رو میندازه این قرص تا حالم بهتر بشه .ولی خواب راحتی کردم.

اما الان باز احساس میکنم که دردم داره یواش یواش شروع میشه.من بازمممممممم قرص میخوامممممممم.چرا نمیفهمید من معتادمممممم پول ندارم من ترامادون/ترامادول میخواممممم

شماره حساب من.بریزید به حسابم من الان خمارم.

12345678987654321

دیشب تو اون بحبوحه وصیتامم میکردم.میگفتم کتابامو مال لیلا .پارچه هام مال طاهره یه ذره طلاهامم برای سمیراخخخخخ



+++دوستای گلم ممنونم بابت کامنتای خوبتون و معذرت از اینکه تاییدشون نمیکنم.ممنونم که کنارم بودید و دلداریم دادید.

مامان سحر بهتره.هنوز عمل نشده و معلومم نیس که کی عمل شه.تا اونجایی که من میدونم و خبر دارم قرار بود29 عمل شه ولی دکترا گفتن کمی دیرتر.ولی نمیدونم دقیقا کی؟


[ پنج‌شنبه 27 آبان 1395 ] [ 12:45 ] [ خاتون ] نظرات (16)

   1      2      3      4      5      ...      10   >>



      قالب ساز آنلاین